மன அல்லது அறிவுசார் திறன்களின் வளர்ச்சி (Cognitive Development)

குழந்தை மேம்பாட்டில் மிக முக்கியமான அம்சம் அறிவுசார் வளர்ச்சி ஆகும். ஒரு குழந்தை உலகத்தை எப்படி புரிந்துகொள்கிறது, தகவல்களை எப்படிச் சேமிக்கிறது, பிரச்சனைகளை எப்படித் தீர்க்கிறது என்பதைப் பற்றிய கல்வியே அறிவுசார் வளர்ச்சி அல்லது மன வளர்ச்சி எனப்படுகிறது. இது குழந்தையின் சிந்தனை, பகுத்தறிவு மற்றும் நினைவாற்றல் சார்ந்த செயல்பாடுகளை உள்ளடக்கியது.

ஜீன் பியாஜேயின் அறிவுசார் வளர்ச்சி நிலைகள்

அறிவுசார் வளர்ச்சி பற்றி மிக விரிவான கோட்பாட்டை வழங்கியவர் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த ஜீன் பியாஜே (Jean Piaget). இவரது கோட்பாடு குழந்தையின் வளர்ச்சி நிலைகளை நான்கு முக்கியப் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கிறது.

1. புலன் இயக்கம் சார்ந்த நிலை (Sensorimotor Stage: பிறப்பு முதல் 2 வயது வரை)

இந்தக் காலகட்டத்தில் குழந்தைகள் தங்கள் புலன் உறுப்புகள் (கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, தோல்) மற்றும் உடல் இயக்கங்கள் மூலம் உலகத்தை அறிகிறார்கள். பொருள்களைத் தொடுதல், சுவைத்தல் மற்றும் பார்த்தல் மூலம் கற்றல் நிகழ்கிறது.

• பொருள் நிலைத்தன்மை (Object Permanence): ஒரு பொருள் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை என்றாலும் அது எங்காவது இருக்கிறது என்பதை உணரும் திறன் இந்த நிலையில் உருவாகிறது.
• செயல்பாடுகள்: பொருட்களைப் பிடித்தல், உறிஞ்சுதல், தட்டிப் பார்த்தல் போன்றவை.

2. செயல்பாட்டிற்கு முந்தைய நிலை (Pre-operational Stage: 2 முதல் 7 வயது வரை)

இந்தக் கட்டத்தில் குழந்தைகள் குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்குகிறார்கள். மொழியின் வளர்ச்சி இக்காலத்தில்தான் வேகமாக இருக்கும். இருப்பினும், இவர்களது சிந்தனை தர்க்கரீதியானதாக இருப்பதில்லை.

• அகமையம் (Egocentrism): உலகம் தன்னைச் சுற்றியே இயங்குகிறது என்றும், மற்றவர்களின் பார்வையில் இருந்து விஷயங்களை அவர்களால் பார்க்க முடியாது என்றும் கருதுதல்.
• அனிமிசம் (Animism): உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் உயிர் இருப்பதாகக் கருதுதல் (எ.கா: பொம்மைக்கு பசி எடுக்கும் என்று நினைப்பது).
• மையப்படுத்துதல் (Centration): ஒரு பொருளின் ஒரு அம்சத்தில் மட்டும் கவனம் செலுத்துதல்.

3. பருப்பொருள் செயல்பாட்டு நிலை (Concrete Operational Stage: 7 முதல் 11 வயது வரை)

குழந்தைகள் தர்க்கரீதியான சிந்தனையைத் தொடங்குகிறார்கள். ஆனால், நேரடி அனுபவங்கள் மற்றும் கண்முன்னே உள்ள பொருட்களை வைத்து மட்டுமே இவர்களால் சிந்திக்க முடியும்.

• வரிசைப்படுத்துதல் (Seriation): பொருட்களை அளவு அல்லது வரிசைப்படி அடுக்கும் திறன்.
• வகைப்படுத்துதல் (Classification): பொருட்களை அவற்றின் பொதுவான பண்புகளின் அடிப்படையில் வகைப்படுத்துதல்.
• பொருள் மாறாத்தன்மை (Conservation): ஒரு பொருளின் வடிவம் மாறினாலும் அதன் அளவு மாறாது என்பதை உணர்தல்.

4. முறைப்படியான செயல்பாட்டு நிலை (Formal Operational Stage: 12 வயது முதல் அதற்கு மேல்)

இது அறிவுசார் வளர்ச்சியின் உச்சகட்டமாகும். குழந்தைகள் கருத்தியல் ரீதியாகவும் (Abstract thinking), கற்பனை ரீதியாகவும் சிந்திக்கத் தொடங்குவார்கள்.

• எதிர்காலத்தைப் பற்றி திட்டமிடுதல்.
• சிக்கலான கணித மற்றும் அறிவியல் கோட்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்.
• தார்மீக மற்றும் சமூகப் பிரச்சனைகளைப் பற்றி விவாதித்தல்.

அறிவுசார் வளர்ச்சியை நிர்ணயிக்கும் காரணிகள்

பியாஜேயின் முக்கியக் கருத்துக்கள்

அறிவுசார் வளர்ச்சியில் பியாஜே சில முக்கியக் கலைச்சொற்களைப் பயன்படுத்தினார்:

• Schema (திட்டம்/அமைப்பு): உலகில் உள்ள தகவல்களைப் புரிந்துகொள்ள மூளையில் உருவாக்கப்படும் அடிப்படை வரைபடம்.
• Assimilation (உட்கிரகித்தல்): புதிய தகவல்களை ஏற்கனவே உள்ள Schemas-உடன் இணைத்தல்.
• Accommodation (ஒப்படைப்பு/மாற்றியமைத்தல்): புதிய தகவல்களுக்கு ஏற்ப ஏற்கனவே உள்ள Schemas-ஐ மாற்றிக்கொள்ளுதல்.
• Equilibration (சமநிலை): பழைய அறிவிற்கும் புதிய அறிவிற்கும் இடையே சமநிலையை உருவாக்குதல்.

லெவ் வைகாட்ஸ்கியின் சமூக-கலாச்சாரக் கோட்பாடு

பியாஜே தனிநபர் வளர்ச்சியை வலியுறுத்தினார் என்றால், வைகாட்ஸ்கி சமூகத் தொடர்பை வலியுறுத்தினார். அறிவு என்பது சமூகத்தில் மற்றவர்களுடன் உரையாடுவதன் மூலமே வளர்கிறது என்பது இவரது கருத்து.

• ZPD (Zone of Proximal Development): ஒரு குழந்தை தனியாகச் செய்ய முடியாத ஒன்றை, ஆசிரியர் அல்லது பெரியவர்களின் உதவியுடன் செய்யும் திறன்.
• Scaffolding (தாங்கு பலகை): குழந்தை கற்கும்போது வழங்கப்படும் தற்காலிக உதவி.

அறிவுசார் வளர்ச்சியின் படிநிலைகள் (சுருக்கம்)

1. பிறப்பு முதல் 2 வயது: புலன் உணர்வுகள் மூலம் அறிவு.
2. 2 முதல் 7 வயது: மொழி வளர்ச்சி, கற்பனை, அகமையம்.
3. 7 முதல் 11 வயது: தர்க்கரீதியான சிந்தனை, பருப்பொருள் புரிதல்.
4. 12 வயது மேல்: கருத்தியல் சிந்தனை, பகுப்பாய்வு.

ஆசிரியர்களுக்கான வழிகாட்டல்

வகுப்பறையில் குழந்தைகளின் அறிவுசார் திறனை மேம்படுத்த ஆசிரியர்கள் செய்ய வேண்டியவை:

• குழந்தைகளின் வயதுக்கு ஏற்ற பாடத்திட்டத்தை உருவாக்குதல்.
• செயல்வழிக் கற்றலுக்கு (Activity-based learning) முக்கியத்துவம் அளித்தல்.
• கேள்வி கேட்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுதல்.
• ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனித்துவமான வேகத்தில் கற்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து செயல்படுதல்.

முடிவாக, அறிவுசார் வளர்ச்சி என்பது நிலையான ஒன்றல்ல, அது தொடர்ச்சியான மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டது. குழந்தை வளர வளர அதன் மூளையின் செயல்திறனும், தகவல்களைப் பகுப்பாய்வு செய்யும் திறனும் கூர்மையடைகிறது. ஆசிரியர் மற்றும் பெற்றோரின் தூண்டுதல், ஒரு குழந்தையின் அறிவுசார் வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.