கவனம் மற்றும் செறிவிற்கான திறன் (Attention and Concentration Skills)

குழந்தை மேம்பாட்டில் 'கவனம்' (Attention) மற்றும் 'செறிவு' (Concentration) ஆகிய இரண்டும் ஒரு குழந்தையின் கற்றல் திறனை தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான காரணிகளாகும். ஒரு குழந்தை தான் கற்கும் பாடத்தை எவ்வளவு ஆழமாக உள்வாங்குகிறது என்பது, அந்தப் பாடத்தின் மீது அது செலுத்தும் கவனத்தைப் பொறுத்தே அமைகிறது. இந்த அத்தியாயத்தில், கவனம் மற்றும் செறிவின் நுணுக்கங்களை விரிவாகக் காண்போம்.

1. கவனம் (Attention) - ஓர் அறிமுகம்

கவனம் என்பது நமது புலன்களுக்கு வரும் எண்ணற்ற தூண்டுதல்களில் (Stimuli), குறிப்பிட்ட சிலவற்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து, அதன் மீது நமது மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் செயல்முறையாகும். இதனை 'தேர்ந்தெடுக்கும் செயல்முறை' (Selective Process) என்று அழைக்கலாம்.

கவனத்தின் வகைகள்

• தன்னிச்சையற்ற கவனம் (Involuntary Attention): இது தானாகவே ஏற்படுவது. உதாரணமாக, திடீரென ஏற்படும் சத்தம் அல்லது பிரகாசமான ஒளி நம் கவனத்தை ஈர்ப்பது.
• தன்னிச்சையான கவனம் (Voluntary Attention): இது நமது விருப்பத்துடன், ஒரு இலக்கை நோக்கி செலுத்தப்படும் கவனம். தேர்வுக்காகப் படிக்கும்போது நாம் செலுத்தும் கவனம் இதற்குச் சிறந்த உதாரணம்.
• பழக்கவழக்க கவனம் (Habitual Attention): ஒரு செயலைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்வதன் மூலம் இயல்பாகவே அந்தச் செயலில் கவனம் செலுத்துவது. உதாரணமாக, ஒரு இசைக் கலைஞர் தனது கருவியில் கவனம் செலுத்துவது.

2. செறிவு (Concentration)

செறிவு என்பது கவனத்தின் அடுத்த கட்டமாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தில் கவனத்தை நிலைநிறுத்தி, அதன் மூலம் கிடைக்கும் தகவல்களைத் தொடர்ச்சியாகச் செயலாக்கும் திறனே செறிவு எனப்படும். கவனம் என்பது ஒரு கதவைத் திறப்பது போன்றது என்றால், செறிவு என்பது அந்த அறைக்குள் சென்று ஆராய்வது போன்றது.

செறிவை பாதிக்கும் காரணிகள்

குழந்தைகளின் செறிவுத் திறனைப் பாதிக்கும் காரணிகளை இரு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்:

• உள் காரணிகள் (Internal Factors): உடல் ஆரோக்கியம், ஆர்வம், மனநிலை, சோர்வு மற்றும் முந்தைய அனுபவங்கள்.
• வெளி காரணிகள் (External Factors): சுற்றுச்சூழல் இரைச்சல், வெளிச்சம், வெப்பம், பாடப் புத்தகங்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் ஆசிரியரின் கற்பித்தல் முறை.

3. கவனத்தை மேம்படுத்தும் உளவியல் உத்திகள்

வகுப்பறையில் ஆசிரியர்கள் குழந்தைகளின் கவனத்தை ஈர்க்கப் பல்வேறு உத்திகளைக் கையாள வேண்டும். அவை கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

4. கவனச் சிதறல்கள் - தடுக்கும் முறைகள்

குழந்தைகளின் கவனச் சிதறலுக்கு முக்கியக் காரணங்கள் கவனக்குறைவு மற்றும் மிகை செயல்பாடு (ADHD - Attention Deficit Hyperactivity Disorder) போன்ற சிக்கல்களாக இருக்கலாம். இவற்றைச் சரிசெய்ய கீழ்க்காணும் முறைகளைப் பின்பற்றலாம்:

1. சுற்றுச்சூழல் மாற்றம்: படிக்கும் அறையில் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் பொருட்களை அகற்றுதல்.
2. தியானம் மற்றும் பயிற்சி: மூச்சுப்பயிற்சி மற்றும் யோகா மூலம் மன ஒருமைப்பாட்டை அதிகரித்தல்.
3. நேர மேலாண்மை: 'போமோடோரோ' (Pomodoro) போன்ற நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி, 25 நிமிடம் படிப்பு மற்றும் 5 நிமிடம் ஓய்வு என்ற சுழற்சியைப் பின்பற்றுதல்.

5. கவனத்திறனை அளவிடும் சோதனைகள்

குழந்தைகளின் கவனம் மற்றும் செறிவுத் திறனை அளவிட உளவியலாளர்கள் பல்வேறு சோதனைகளை வைத்துள்ளனர்:

• கடித நீக்குதல் சோதனை (Letter Cancellation Test): ஒரு பக்கத்தில் உள்ள குறிப்பிட்ட எழுத்தை மட்டும் அடிக்கச் சொல்லுதல்.
• தொடர் எண் சோதனை (Digit Span Test): வரிசையாகச் சொல்லப்படும் எண்களைக் கேட்டு அதே வரிசையில் திருப்பிச் சொல்லுதல்.

6. கற்றலில் கவனத்தின் முக்கியத்துவம்

கவனம் இல்லை எனில் கற்றல் சாத்தியமில்லை. கவனத்தை ஒரு லென்ஸ் (Lens) போலக் கருத வேண்டும். லென்ஸ் சரியாகக் குவியவில்லை எனில் பிம்பம் தெளிவாகத் தெரியாது. அதுபோலவே, கவனம் சிதறினால் தகவல்கள் மூளையில் சரியாகப் பதியாது. இது நீண்ட கால நினைவாற்றலுக்கு (Long-term memory) இடையூறாக அமையும்.

7. வகுப்பறைச் சூழலும் செறிவும்

வகுப்பறையின் உட்கட்டமைப்பு குழந்தையின் செறிவை தீர்மானிக்கிறது. போதிய வெளிச்சம், காற்றோட்டம் மற்றும் சத்தமில்லாத சூழல் செறிவை 40% வரை அதிகரிக்கும் என்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் அமரும் இடங்களை அவ்வப்போது மாற்றி அமைப்பதன் மூலம், அவர்கள் பாடத்தில் ஈடுபாடு காட்டுவதை உறுதி செய்ய முடியும்.

8. குழந்தையின் மன முதிர்ச்சியும் கவனமும்

வயது அதிகரிக்க அதிகரிக்க, கவனத்தை நிலைநிறுத்தும் கால அளவும் (Attention Span) அதிகரிக்கிறது. ஒரு 5 வயது குழந்தை 10-15 நிமிடங்கள் மட்டுமே ஒரு செயலில் கவனம் செலுத்த முடியும். ஆனால், ஒரு 15 வயது மாணவர் 45-60 நிமிடங்கள் வரை கவனம் செலுத்த முடியும். எனவே, பாடத்திட்டத்தை வடிவமைக்கும்போது மாணவர்களின் வயதுக்கேற்ப கவன கால அளவைக் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

9. தொழில்நுட்பம் மற்றும் கவனச் சிதறல்

தற்கால டிஜிட்டல் உலகில், மொபைல் போன்கள் மற்றும் சமூக ஊடகங்கள் குழந்தைகளின் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் மிகப்பெரிய காரணிகளாக உள்ளன. 'மல்டி டாஸ்கிங்' (Multitasking) என்ற பெயரில் பல வேலைகளைச் செய்வது, செறிவைக் குறைக்கும் ஒரு மாயை என்பதை மாணவர்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும்.

10. முடிவுரை

கவனம் மற்றும் செறிவு என்பது பிறப்பால் வருவதல்ல; அது ஒரு பயிற்சி மூலம் வளர்க்கக்கூடிய திறன். ஆசிரியர்களும் பெற்றோர்களும் முறையான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குவதன் மூலம், எந்தவொரு குழந்தையையும் சிறந்த செறிவாற்றல் கொண்டவராக மாற்ற முடியும். தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தல், சீரான ஓய்வு மற்றும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுதல் ஆகியவையே இதற்கான வெற்றிக் சூத்திரங்களாகும்.