தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனம் (Selective Attention)

குழந்தை மேம்பாடு மற்றும் உளவியல் துறையில் 'கவனம்' (Attention) என்பது ஒரு மிக முக்கியமான காரணியாகும். ஒரு குழந்தை தனது சூழலில் உள்ள பல தூண்டல்களில் (Stimuli) இருந்து, தனக்குத் தேவையான ஒன்றைத் மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து, அதன் மீது தனது மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதையே 'தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனம்' என்கிறோம். இது கற்றல் செயல்முறையின் முதல் படியாகும்.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனத்தின் அடிப்படை விளக்கம்

நமது மூளை ஒவ்வொரு நொடியும் ஆயிரக்கணக்கான தகவல்களைப் பெறுகிறது. சத்தம், ஒளி, வாசனை, தொடுதல் எனப் பல தூண்டல்கள் நம்மைத் தாக்குகின்றன. ஆனால், மூளையினால் அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் கவனிக்க முடியாது. எனவே, மூளை ஒரு வடிகட்டி (Filter) போலச் செயல்பட்டு, முக்கியமான தகவல்களை மட்டும் உள்வாங்கிக் கொள்கிறது. இந்தத் தேர்வு செய்யும் திறனே 'தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Shortcut):

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனத்தை "மூளையின் வடிகட்டி" (Brain Filter) என்று நினைவில் கொள்ளுங்கள். ஒரு பெரிய கூட்டத்தில் உங்களது பெயரை மட்டும் நீங்கள் தெளிவாகக் கேட்பது இதற்குச் சிறந்த உதாரணம் (இதனை 'காக்டெய்ல் பார்ட்டி விளைவு' என்பார்கள்).

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனத்தை பாதிக்கும் காரணிகள்

குழந்தைகளின் கவனத்தை ஈர்ப்பதில் சில காரணிகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. இவற்றை இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்:

1. புறக்காரணிகள் (External Factors)

  • தீவிரத்தன்மை: அதிக சத்தம் அல்லது அதிக பிரகாசமான ஒளி குழந்தையின் கவனத்தை உடனடியாக ஈர்க்கும்.
  • அளவு: பெரிய அளவிலான படங்கள் அல்லது எழுத்துக்கள் கவனத்தை ஈர்க்கும்.
  • மாறுபாடு (Contrast): மற்றவற்றிலிருந்து தனித்துத் தெரியும் நிறம் அல்லது வடிவம்.
  • இயக்கம்: அசையாத பொருளை விட, நகரும் பொருள் குழந்தையின் கவனத்தை அதிகம் ஈர்க்கும்.

2. அகக்காரணிகள் (Internal Factors)

  • ஆர்வம் (Interest): ஒரு குழந்தைக்குப் பிடித்தமான விளையாட்டு அல்லது பாடம் என்றால், தானாகவே கவனம் கூடும்.
  • தேவை: பசிக்கும்போது உணவின் மீது கவனம் செல்வது போல, குழந்தையின் தேவை கவனத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.
  • மனநிலை: மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது ஒரு விஷயத்தில் கவனம் செலுத்துவது எளிது.

கவனக் கோட்பாடுகள் (Theories of Attention)

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை விளக்க உளவியலாளர்கள் பல கோட்பாடுகளை முன்வைத்துள்ளனர். இதில் மிக முக்கியமானவற்றை கீழே காண்போம்.

டோனால்ட் பிராட்பென்ட்டின் வடிகட்டி கோட்பாடு (Broadbent’s Filter Theory)

இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, தகவல்கள் அனைத்தும் ஒரு 'தற்காலிக நினைவகத்தில்' சேமிக்கப்படுகின்றன. பின்னர், ஒரு வடிகட்டி மூலம் தேவையான தகவல்கள் மட்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அடுத்தகட்ட செயலாக்கத்திற்கு (Processing) அனுப்பப்படுகின்றன. தேவையற்ற தகவல்கள் உடனடியாக நீக்கப்படுகின்றன.

டிரைஸ்மேனின் குறைப்பு கோட்பாடு (Treisman’s Attenuation Theory)

பிராட்பென்ட்டின் கோட்பாட்டை விட இது சற்று மேம்பட்டது. தேவையற்ற தகவல்கள் முற்றிலும் நீக்கப்படுவதில்லை, மாறாக அவற்றின் தீவிரம் (Intensity) குறைக்கப்படுகின்றன. சில நேரங்களில், எதிர்பாராத விதமாக அந்தத் தகவல்கள் முக்கியமானதாக மாறினால், மூளை அவற்றை மீண்டும் கவனிக்கத் தொடங்கும்.

குழந்தைகளின் வளர்ச்சியில் கவனத்தின் பங்கு

குழந்தைகளின் வயது அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவர்களின் தேர்ந்தெடுக்கும் திறன் மேம்படுகிறது. பிறந்த குழந்தைக்குக் கவனம் என்பது மிகக் குறைவு. ஆனால், வளரும்போது அது கூர்மையடைகிறது.

வயது வரம்பு கவனத் திறன் வளர்ச்சி
குழந்தை பருவம் (0-2) ஒளி மற்றும் சத்தத்தால் ஈர்க்கப்படுதல் (தன்னிச்சையான கவனம்).
முன் பள்ளி பருவம் (3-6) விளையாட்டுப் பொருட்கள் மீது குறுகிய கால கவனம் செலுத்துதல்.
தொடக்கப் பள்ளி (7-12) பாடப்புத்தகங்கள் மற்றும் ஆசிரியரின் பேச்சில் கவனம் செலுத்தும் திறன் அதிகரிப்பு.

கவனக் குறைபாட்டைச் சரிசெய்யும் முறைகள்

வகுப்பறையில் ஆசிரியர்கள் குழந்தைகளின் கவனத்தை ஈர்க்கப் பின்பற்ற வேண்டிய உத்திகள்:

  1. பன்முகக் கற்றல் (Multisensory Learning): வெறும் பேச்சாக இல்லாமல், படங்கள், வீடியோக்கள் மற்றும் செயல்முறை விளக்கங்களைப் பயன்படுத்துதல்.
  2. குறுகிய நேரப் பாடங்கள்: சிறிய குழந்தைகளுக்கு நீண்ட நேரம் ஒரே விஷயத்தில் கவனம் செலுத்த முடியாது. எனவே, பாடங்களைச் சிறிய பகுதிகளாகப் பிரித்துக் கற்பித்தல்.
  3. சுற்றுச்சூழல் மாற்றம்: வகுப்பறையில் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் பொருட்களை அகற்றுதல்.
  4. ஊக்கப்படுத்துதல்: சரியான நேரத்தில் கவனம் செலுத்தும் மாணவர்களுக்குப் பாராட்டு தெரிவித்தல்.
முக்கியத் தேர்வு குறிப்புகள்:
  • கவனச்சிதறல் (Distraction): கவனத்தைத் தடுக்கும் அனைத்து வெளி மற்றும் உள் காரணிகளும் கவனச்சிதறல்கள் எனப்படும்.
  • கவன வீச்சு (Attention Span): ஒரு நபர் ஒரு பொருளின் மீது தொடர்ந்து எவ்வளவு நேரம் கவனம் செலுத்த முடியும் என்பதே கவன வீச்சு.
  • கவனத்தின் இயல்பு: கவனம் என்பது ஒரு நிலையான செயல் அல்ல, அது மாறிக்கொண்டே இருக்கும் (Fluctuation of Attention).

முடிவுரை

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனம் என்பது ஒரு கலை. இது பயிற்சியின் மூலம் மேம்படுத்தப்படக்கூடியது. ஒரு ஆசிரியர், மாணவர்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதன் மூலம் கற்றல் விளைவுகளை (Learning Outcomes) அதிகரிக்க முடியும். கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்துவது என்பது வெறும் அறிவாற்றல் சார்ந்தது மட்டுமல்ல, அது மாணவர்களின் மனநிலையும் சார்ந்தது. எனவே, வகுப்பறையில் மகிழ்ச்சியான சூழலை உருவாக்குவது கவனத்தை ஈர்க்கும் முதல் படியாகும்.

இந்தக் கருத்துக்களைப் புரிந்து கொள்வதன் மூலம், தேர்வில் கேட்கப்படும் 'கவனம்' தொடர்பான வினாக்களுக்கு எளிதாக விடையளிக்க முடியும். முக்கியமாக, கவனத்தை பாதிக்கும் காரணிகள் மற்றும் கோட்பாடுகளைத் தெளிவாக மனதில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

தேர்வு நோக்கில் சில வினாக்கள் (மாதிரி)

  • தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனம் என்றால் என்ன? அதன் முக்கியத்துவத்தை விளக்குக.
  • கவனத்தைப் பாதிக்கும் அகக்காரணிகள் மற்றும் புறக்காரணிகளைப் பட்டியலிடுக.
  • வகுப்பறையில் மாணவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்க ஆசிரியர் மேற்கொள்ள வேண்டிய உத்திகள் யாவை?

இந்த விரிவான குறிப்புகள் உங்களின் தேர்வுக்குத் தயாராவதற்கு உதவும் அடிப்படை ஆதாரமாகும். தொடர்ந்து வாசித்து, கருத்துக்களைத் தொடர்புபடுத்திப் பழகுங்கள்.