பழைய அறிவை புதிய தகவல்களுடன் இணைத்தல் (Connecting Prior Knowledge with New Information)

கல்வி உளவியலில் மிக முக்கியமான கோட்பாடு என்பது ஒரு மாணவனின் மனதில் ஏற்கனவே பதிந்துள்ள அறிவுடன் (Prior Knowledge), புதிய தகவல்களை எவ்வாறு இணைப்பது என்பதாகும். இதனை 'கற்றல் பரிமாற்றம்' அல்லது 'அறிவாற்றல் கட்டமைப்பு' என்று அழைக்கிறோம். ஒரு ஆசிரியர் புதிய பாடத்தை கற்பிக்கும்போது, மாணவர்கள் ஏற்கனவே அறிந்த விஷயங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கற்பித்தால் மட்டுமே அந்தப் பாடம் நீண்ட கால நினைவாற்றலில் நிலைத்து நிற்கும்.

முன்னறிவு (Prior Knowledge) என்றால் என்ன?

ஒரு மாணவன் தனது அனுபவங்கள், முந்தைய வகுப்புகள், குடும்ப சூழல் மற்றும் சமூக தொடர்புகள் மூலம் ஏற்கனவே கற்றுக்கொண்ட தகவல்களே முன்னறிவு எனப்படும். இது ஒரு கட்டிடத்திற்கு அஸ்திவாரம் போன்றது. அஸ்திவாரம் பலமாக இருந்தால் மட்டுமே அதன் மேல் எழுப்பப்படும் எந்தவொரு புதிய கட்டிடமும் உறுதியாக இருக்கும். அதேபோல, ஒரு மாணவனின் முன்னறிவு வலுவாக இருந்தால், புதிய பாடங்களை எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

முன்னறிவின் முக்கியத்துவம்:

புரிந்துகொள்ளும் திறனை அதிகரிக்கிறது.
புதிய தகவல்களைத் தக்கவைக்கும் திறனை (Retention) மேம்படுத்துகிறது.
கற்றலில் ஆர்வத்தையும் தன்னம்பிக்கையையும் தூண்டுகிறது.
தர்க்கரீதியான சிந்தனையை வளர்க்கிறது.

நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Mnemonic):

முன்னறிவை இணைக்க "P-A-C-E" தந்திரத்தைப் பயன்படுத்துங்கள்:

P (Previous Knowledge): மாணவர்களின் முந்தைய அறிவைச் சரிபார்த்தல்.
A (Association): புதிய கருத்துடன் பழைய கருத்தை ஒப்பிடுதல்.
C (Contextualization): நடைமுறை வாழ்க்கையோடு இணைத்தல்.
E (Evaluation): அந்த இணைப்பு சரியாக நடந்துள்ளதா எனச் சோதித்தல்.

கற்றல் கோட்பாடுகள் மற்றும் முன்னறிவு

ஜீன் பியாஜே (Jean Piaget) மற்றும் டேவிட் ஆசுபெல் (David Ausubel) போன்ற உளவியலாளர்கள் இந்த இணைப்பின் அவசியத்தை வலியுறுத்தியுள்ளனர். குறிப்பாக, ஆசுபெல்லின் 'அர்த்தமுள்ள கற்றல்' (Meaningful Learning) கோட்பாடு இதற்கெனவே உருவாக்கப்பட்டது.

டேவிட் ஆசுபெல்லின் ஏற்புரை அமைப்பாளர்கள் (Advance Organizers):

புதிய பாடத்தை அறிமுகப்படுத்தும் முன், ஆசிரியர் சில அடிப்படைத் தகவல்களை அல்லது வரைபடங்களை மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும். இவை 'ஏற்புரை அமைப்பாளர்கள்' எனப்படும். இவை மாணவர்களின் மூளையில் ஒரு 'கொக்கியை' (Hook) உருவாக்கி, புதிய தகவல்களை அதில் தொங்கவிட உதவுகின்றன.

பழைய மற்றும் புதிய அறிவை இணைக்கும் நடைமுறை உத்திகள்

வகுப்பறையில் ஒரு ஆசிரியர் எவ்வாறு இந்த இணைப்பைச் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கான வழிமுறைகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

முன்னறிவு மதிப்பீடு (Pre-assessment): பாடம் தொடங்கும் முன், அந்தத் தலைப்பு குறித்து மாணவர்களுக்கு என்ன தெரியும் என்பதை வினாக்கள் மூலம் கண்டறிய வேண்டும்.
ஒப்பீட்டு முறை (Comparison): புதிய கருத்தையும் பழைய கருத்தையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும். உதாரணத்திற்கு, 'ஈர்ப்பு விசை' பற்றி கற்பிக்கும்போது, 'பந்து மேலே எறிந்தால் கீழே வருவது ஏன்?' என்ற பழைய அனுபவத்தை உதாரணமாகக் கூறலாம்.
வரைபடங்கள் மற்றும் வரைபட அமைப்புகள் (Graphic Organizers): மைண்ட் மேப் (Mind Map) அல்லது கான்செப்ட் மேப் (Concept Map) மூலம் பழைய அறிவையும் புதிய அறிவையும் இணைக்கும் வரைபடங்களை உருவாக்கலாம்.
உதாரணங்கள் மற்றும் ஒப்புமைகள் (Analogies): ஒரு கடினமான கருத்தை, மாணவர்களுக்குத் தெரிந்த எளிய ஒன்றோடு ஒப்பிட்டு விளக்குவது.

பாடத்திட்ட வடிவமைப்பில் முன்னறிவு

பாடத்திட்டங்கள் எப்போதும் 'எளிமையிலிருந்து கடினத்திற்கு' (Simple to Complex) என்ற கொள்கையிலேயே வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். ஒரு மாணவன் கூட்டல் (Addition) தெரிந்தால் மட்டுமே பெருக்கல் (Multiplication) எளிதாகப் புரியும். இதுவே அறிவை இணைக்கும் முறையின் அடிப்படை.

படிநிலை	செயல்பாடு	பயன்
தொடக்கம்	முந்தைய வகுப்பு பாடத்தை நினைவுபடுத்துதல்	தொடர்ச்சியை உறுதி செய்தல்
இடைநிலை	புதிய தகவலைப் பழைய தகவலுடன் இணைத்தல்	ஆழமான புரிதல்
முடிவு	இரண்டையும் சேர்த்து ஒட்டுமொத்தமாகத் தொகுத்தல்	நீண்ட கால நினைவாற்றல்

முக்கிய குறிப்பு:

மாணவர்களின் முன்னறிவைச் சோதிக்கும்போது, அவர்கள் தவறான புரிதல்களை (Misconceptions) வைத்திருந்தால், அதை உடனடியாகக் களைவது ஆசிரியரின் கடமையாகும். தவறான முன்னறிவு புதிய கற்றலைத் தடுத்துவிடும்.

கற்றல் பரிமாற்றம் (Transfer of Learning)

ஒரு சூழலில் கற்றுக்கொண்டதை மற்றொரு சூழலில் பயன்படுத்துவதே கற்றல் பரிமாற்றம். இது மூன்று வகைப்படும்:

நேர்மறை பரிமாற்றம்: பழைய அறிவு புதிய கற்றலுக்கு உதவுவது (உதாரணம்: சைக்கிள் ஓட்டத் தெரிந்தவருக்கு பைக் ஓட்ட எளிதாக இருப்பது).
எதிர்மறை பரிமாற்றம்: பழைய அறிவு புதிய கற்றலுக்கு இடையூறாக இருப்பது.
பூஜ்ஜிய பரிமாற்றம்: எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமல் இருப்பது.

ஆசிரியர்களுக்கான நடைமுறைப் பயிற்சிகள்

வகுப்பறையில் நீங்கள் பின்வரும் செயல்பாடுகளை மேற்கொள்ளலாம்:

கேள்வி நேரம்: "இந்தத் தலைப்பு பற்றி உங்களுக்குத் தெரிந்ததைச் சொல்லுங்கள்" என்று தொடங்குங்கள்.
கதை கூறுதல்: பாடத்தை ஒரு கதையாகச் சொல்லி, அதில் மாணவர்களின் அனுபவங்களை இணைக்கவும்.
விளையாட்டு: பழைய தகவல்களைப் பயன்படுத்தி புதிய புதிர்களை விடுவிக்கச் சொல்லுங்கள்.

முடிவுரை

பழைய அறிவை புதிய தகவல்களுடன் இணைப்பது என்பது வெறும் கற்பித்தல் முறை மட்டுமல்ல, அது ஒரு கலை. ஒரு ஆசிரியர் மாணவர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்கள் ஏற்கனவே அறிந்த உலகத்திலிருந்து புதிய உலகத்திற்கு அவர்களை அழைத்துச் செல்லும்போது, கற்றல் என்பது சுமையாக இல்லாமல் ஒரு சுகமான அனுபவமாக மாறுகிறது. இதுவே தேர்வுகளில் சிறந்த மதிப்பெண்களைப் பெறவும், வாழ்க்கையில் அறிவைப் பயன்படுத்தவும் உதவும் சிறந்த வழியாகும்.

தேர்வுக்கான முக்கியக் குறிப்புகள்:

ஆசுபெல் (Ausubel) - அர்த்தமுள்ள கற்றல்.
ஜீன் பியாஜே - அறிவாற்றல் வளர்ச்சி (Schema).
முன்னறிவு என்பது புதிய கற்றலின் 'அஸ்திவாரம்'.
கற்றல் பரிமாற்றம் (Transfer of Learning) என்பது பழைய அறிவைப் புதிய இடத்தில் பயன்படுத்துதல்.