அறிவாற்றல் வளர்ச்சி (Cognitive Development)
குழந்தை மேம்பாட்டில் அறிவாற்றல் வளர்ச்சி என்பது ஒரு குழந்தை எவ்வாறு சிந்திப்பது, அறிந்துகொள்வது, சிக்கல்களைத் தீர்ப்பது மற்றும் உலகைப் புரிந்துகொள்வது ஆகியவற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் குறிக்கிறது. இது குழந்தைகளின் மூளை வளர்ச்சி மற்றும் மனப்பாங்கு மாற்றங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு சிக்கலான செயல்முறையாகும். அறிவாற்றல் வளர்ச்சியில் மிக முக்கியமான பங்களிப்பை வழங்கியவர் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த உளவியலாளர் ஜீன் பியாஜே (Jean Piaget) ஆவார்.
ஜீன் பியாஜேயின் அறிவாற்றல் வளர்ச்சி நிலைகள்
குழந்தைகள் முதிர்ச்சியடைவதைப் பொறுத்து அவர்களின் சிந்தனைத் திறன் நான்கு நிலைகளில் வளர்கிறது என்று பியாஜே குறிப்பிடுகிறார். இந்த நிலைகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன.
1. புலன் இயக்க நிலை (Sensorimotor Stage) - பிறப்பு முதல் 2 வயது வரை
இந்த நிலையில், குழந்தைகள் தங்கள் ஐம்புலன்கள் (கண், காது, மூக்கு, வாய், தோல்) மற்றும் உடல் இயக்கங்கள் மூலம் உலகைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். உறிஞ்சுதல், கவனித்தல், தொடுதல் போன்ற செயல்கள் மூலம் அவர்கள் அனுபவங்களைப் பெறுகிறார்கள்.
- பொருள் நிலைத்தன்மை (Object Permanence): ஒரு பொருளை மறைத்து வைத்தாலும், அது இன்னமும் இருக்கிறது என்பதை குழந்தை புரிந்துகொள்ளும் திறன். இது சுமார் 8-9 மாதங்களில் உருவாகிறது.
- செயல்பாடுகள்: தொடுதல், சுவைத்தல் மற்றும் பொருட்களை நகர்த்துவதன் மூலம் கற்றல்.
2. முன் செயல்பாட்டு நிலை (Pre-operational Stage) - 2 முதல் 7 வயது வரை
இந்த நிலையில் மொழியின் பயன்பாடு அதிகரிக்கிறது. ஆனால், குழந்தைகளின் சிந்தனை இன்னும் தர்க்கரீதியாக இருப்பதில்லை. அவர்கள் எல்லாவற்றையும் தங்கள் பார்வையில் இருந்தே பார்க்கிறார்கள்.
- தன்மையம் சார்ந்த சிந்தனை (Egocentrism): பிறருடைய பார்வையில் உலகைப் பார்க்கத் தெரியாத நிலை.
- குறியீட்டு சிந்தனை (Symbolic Thinking): பொருட்களை வார்த்தைகள் அல்லது படங்களாகப் புரிந்துகொள்ளுதல்.
- அனிமிசம் (Animism): உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் உயிர் இருப்பதாகக் கருதுதல் (உதாரணமாக: பொம்மைக்கு உணவு ஊட்டுதல்).
3. பருப்பொருள் செயல்பாட்டு நிலை (Concrete Operational Stage) - 7 முதல் 11 வயது வரை
இங்குதான் குழந்தைகளின் சிந்தனை தர்க்கரீதியாக மாறத் தொடங்குகிறது. ஆனால், அவர்கள் நேரடியாகப் பார்க்கும் அல்லது தொடும் பொருட்களுக்கு மட்டுமே தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்துவார்கள்.
- பாதுகாத்தல் (Conservation): ஒரு பொருளின் வடிவம் மாறினாலும் அதன் அளவு மாறாது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுதல் (எ.கா: அகலமான பாத்திரத்தில் உள்ள தண்ணீரும், நீண்ட பாத்திரத்தில் உள்ள தண்ணீரும் சமம் என்பது).
- வகைப்படுத்துதல்: பொருட்களை அவற்றின் பண்புகளின் அடிப்படையில் வகைப்படுத்துதல்.
4. முறைசார் செயல்பாட்டு நிலை (Formal Operational Stage) - 12 வயதுக்கு மேல்
இது உயர்நிலை சிந்தனை காலம். குழந்தைகள் अमूर्त (Abstract) கருத்துக்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்குகிறார்கள். எதிர்காலத்தைப் பற்றிய திட்டமிடுதல், கற்பனைத்திறன், மற்றும் சிக்கலான கணிதப் புதிர்களைத் தீர்த்தல் போன்றவற்றில் ஈடுபடுகிறார்கள்.
பியாஜேயின் நிலைகளை ஞாபகம் வைக்க: "பு (புலன்) - மு (முன்) - ப (பருப்பொருள்) - மு (முறைசார்)"
- புலன்: தொட்டு உணர்தல் (0-2)
- முன்: கற்பனை காலம் (2-7)
- பருப்பொருள்: தர்க்கம் தொடக்கம் (7-11)
- முறைசார்: உயர் சிந்தனை (12+)
அறிவாற்றல் வளர்ச்சியில் லேவ் வைகாட்ஸ்கியின் பங்களிப்பு
பியாஜே உயிரியல் முதிர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் அளித்த நிலையில், ரஷ்ய உளவியலாளர் லேவ் வைகாட்ஸ்கி (Lev Vygotsky) சமூக மற்றும் கலாச்சார சூழலுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தார். அவர் முன்வைத்த முக்கிய கருத்துக்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
சமூக கலாச்சாரக் கோட்பாடு
குழந்தைகள் சமூகத்தில் உள்ள பெரியவர்கள் மற்றும் சக நண்பர்களுடன் உரையாடுவதன் மூலம் அறிவை வளர்க்கிறார்கள். கற்றல் என்பது தனிப்பட்ட செயல் அல்ல, அது ஒரு சமூக செயல்.
அண்மை வளர்ச்சி மண்டலம் (Zone of Proximal Development - ZPD)
ஒரு குழந்தை தானாகச் செய்ய முடியாத ஒரு செயலை, ஒரு பெரியவரின் வழிகாட்டுதலுடன் செய்ய முடியும் என்றால், அந்த இடைவெளிதான் ZPD ஆகும். இதுவே கற்றலின் மிகச்சிறந்த பகுதி.
ஸ்கேஃபோல்டிங் (Scaffolding)
குழந்தைக்கு ஒரு வேலையைச் செய்யத் தேவையான தற்காலிக உதவியை வழங்குதல். குழந்தை அந்த வேலையைத் தானே செய்யக் கற்றுக்கொண்டவுடன் அந்த உதவியை நீக்கிவிடுதல்.
அறிவாற்றல் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான காரணிகள்
| காரணி | விளக்கம் |
|---|---|
| மரபியல் | மூளையின் அமைப்பு மற்றும் நரம்பு மண்டல வளர்ச்சி. |
| சூழல் | குடும்பம், பள்ளி மற்றும் சமூக அனுபவங்கள். |
| ஊட்டம் | சரியான ஊட்டச்சத்து மூளை வளர்ச்சிக்கு அவசியம். |
| உந்துதல் | கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம். |
பள்ளியில் அறிவாற்றல் வளர்ச்சியை மேம்படுத்தும் முறைகள்
ஆசிரியர்கள் வகுப்பறையில் குழந்தைகளின் அறிவாற்றலை மேம்படுத்த பின்வரும் உத்திகளைக் கையாளலாம்:
- செயல்வழி கற்றல் (Learning by Doing): புத்தகப் படிப்பை விட, செய்து பார்ப்பதன் மூலம் அறிவு நிலைத்திருக்கும்.
- கேள்வி கேட்டல்: ஏன், எதற்கு, எப்படி போன்ற வினாக்களை எழுப்ப மாணவர்களை ஊக்குவித்தல்.
- விளையாட்டு முறை கற்றல்: விளையாட்டுக்கள் மூலம் தர்க்கரீதியான சிந்தனையைத் தூண்டுதல்.
- தனிநபர் வேறுபாடு: ஒவ்வொரு குழந்தையும் கற்கும் வேகம் மாறுபடும் என்பதை உணர்ந்து கற்பித்தல்.
முக்கியக் கலைச்சொற்கள்
- Schema (ஸ்கீமா): தகவல்களைச் சேமித்து வைக்கும் மூளையின் ஒரு அமைப்பு.
- Assimilation (ஒன்றிணைத்தல்): புதிய தகவல்களை ஏற்கனவே உள்ள அறிவுடன் சேர்த்தல்.
- Accommodation (விடுதி அமைத்தல்): புதிய தகவலுக்காக ஏற்கனவே உள்ள அறிவை மாற்றியமைத்தல்.
- Equilibration (சமநிலைப்படுத்துதல்): புதிய மற்றும் பழைய அறிவுக்கு இடையே இணக்கத்தை ஏற்படுத்துதல்.
- பியாஜே: அறிவாற்றல் வளர்ச்சி நிலைகள் (4 நிலைகள்).
- வைகாட்ஸ்கி: சமூகம், கலாச்சாரம், ZPD, ஸ்கேஃபோல்டிங்.
- புலன் இயக்க நிலையில் 'பொருள் நிலைத்தன்மை' மிக முக்கியமானது.
- பருப்பொருள் செயல்பாட்டு நிலையில் 'பாதுகாத்தல்' திறன் உருவாகிறது.
இந்த அறிவாற்றல் வளர்ச்சிக் கொள்கைகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வது, ஒரு ஆசிரியர் மாணவர்களின் மனநிலைக்கேற்ப பாடத்திட்டத்தை வடிவமைக்க உதவும். ஒவ்வொரு நிலையும் அடுத்த நிலைக்கு அடித்தளமாக அமைகிறது என்பதால், அடிப்படை நிலைகளில் குழந்தைகளுக்கு வலுவான அனுபவங்களை வழங்குவது அவசியம்.
இறுதியாக, அறிவாற்றல் வளர்ச்சி என்பது முடிவற்ற ஒரு பயணம். குழந்தை பருவத்தில் தொடங்கி வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் இந்த வளர்ச்சி, ஒரு தனிநபரின் ஆளுமையை வடிவமைப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.