கற்றலுக்கான மதிப்பீடு மற்றும் கற்றலின் மதிப்பீடு

கல்வியியல் செயல்பாடுகளில் மதிப்பீடு என்பது ஒரு தவிர்க்க முடியாத அங்கமாகும். ஒரு ஆசிரியர் வகுப்பறையில் கற்பித்தலைத் தொடங்கும்போதும், முடிக்கும்போதும், இடையில் பல்வேறு நிலைகளில் மதிப்பீட்டு முறைகளைப் பயன்படுத்துகிறார். கற்றல் செயல்முறையை மேம்படுத்தவும், மாணவர்களின் அடைவு மட்டத்தை அறியவும் 'கற்றலுக்கான மதிப்பீடு' (Assessment for Learning) மற்றும் 'கற்றலின் மதிப்பீடு' (Assessment of Learning) ஆகிய இரண்டு கருத்துக்களும் மிக முக்கியமானவை.

கற்றலுக்கான மதிப்பீடு (Assessment for Learning - AfL)

கற்றலுக்கான மதிப்பீடு என்பது கற்பித்தல் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும்போதே மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு தொடர் செயல்முறையாகும். இது 'வளர்ச்சி மதிப்பீடு' (Formative Assessment) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இதன் முதன்மை நோக்கம் மாணவர்களின் கற்றலில் உள்ள குறைகளைக் கண்டறிந்து, உடனடித் திருத்தங்களை மேற்கொள்வதாகும்.

கற்றலுக்கான மதிப்பீட்டின் முக்கிய அம்சங்கள்:

• இது கற்பித்தல் செயல்பாட்டின் ஒரு பகுதியாகவே அமைகிறது.
• மாணவர்களுக்குக் கருத்துக்களைப் புரிந்துகொள்ள வழிகாட்டுகிறது.
• ஆசிரியர்கள் தங்கள் கற்பித்தல் முறையைத் தேவைக்கேற்ப மாற்றிக்கொள்ள உதவுகிறது.
• இது பெரும்பாலும் மதிப்பெண்களுக்காக அல்ல, முன்னேற்றத்திற்காகவே நடத்தப்படுகிறது.
• மாணவர்களின் சுய மதிப்பீட்டையும் (Self-assessment), சக மாணவர் மதிப்பீட்டையும் (Peer-assessment) ஊக்குவிக்கிறது.

கற்றலின் மதிப்பீடு (Assessment of Learning - AoL)

கற்றலின் மதிப்பீடு என்பது ஒரு கற்றல் பருவம் அல்லது பாடத்திட்டம் முழுமையாக முடிந்த பிறகு மேற்கொள்ளப்படும் மதிப்பீடாகும். இது 'தொகுத்தறி மதிப்பீடு' (Summative Assessment) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதன் முக்கிய நோக்கம் மாணவர் குறிப்பிட்ட பாடத்தில் எவ்வளவு தேர்ச்சி பெற்றுள்ளார் என்பதை அளவிடுவதாகும்.

கற்றலின் மதிப்பீட்டின் முக்கிய அம்சங்கள்:

• இது கற்பித்தல் முடிந்த பிறகு நடைபெறுகிறது.
• மாணவர்களின் கற்றல் அடைவை ஒரு தரநிலையாக (Score or Grade) மாற்றுகிறது.
• கல்விச் சான்றிதழ்களை வழங்கவும், அடுத்த வகுப்பிற்குச் செல்லத் தகுதியுடையவரா என்பதைத் தீர்மானிக்கவும் பயன்படுகிறது.
• இது பெரும்பாலும் தேர்வு வடிவிலேயே அமைகிறது.
• ஆசிரியரின் கற்பித்தல் திறன் குறித்த பொதுவான முடிவை எடுக்கவும் இது உதவுகிறது.

வேறுபாடுகள்: ஒப்பீட்டு அட்டவணை

கற்றல் மதிப்பீட்டில் ஆசிரியரின் பங்கு

ஆசிரியர் என்பவர் வெறும் மதிப்பெண் போடுபவராக மட்டும் இருக்கக்கூடாது. கற்றலுக்கான மதிப்பீட்டில், ஆசிரியர் ஒரு வழிகாட்டியாக (Facilitator) செயல்பட வேண்டும். மாணவர்களின் பலவீனங்களை அன்புடன் சுட்டிக்காட்டி, அவற்றைச் சரிசெய்யத் தேவையான கூடுதல் பயிற்சிகளை வழங்க வேண்டும்.

மதிப்பீட்டு உத்திகள்:

1. கேள்வி கேட்டல்: பாடத்திற்கு இடையிடையே சிந்தனையைத் தூண்டும் வினாக்களை எழுப்புதல்.
2. கவனிப்பு (Observation): மாணவர்களின் செயல்பாடுகளை வகுப்பறையில் கவனித்தல்.
3. தொகுப்பு ஏடு (Portfolio): மாணவர்களின் படைப்புகள் மற்றும் முன்னேற்றங்களை ஆவணப்படுத்துதல்.
4. கருத்துரை வழங்குதல் (Feedback): மதிப்பெண்களை மட்டும் வழங்காமல், மாணவர் எங்கு முன்னேற வேண்டும் என்பதற்கான ஆக்கபூர்வமான கருத்துக்களை வழங்குதல்.

கற்றல் குறைபாடுகளைக் கண்டறிதல்

கற்றலுக்கான மதிப்பீட்டின் மூலம் ஒரு மாணவர் எந்தக் கருத்தில் தடுமாறுகிறார் என்பதை ஆசிரியர் எளிதில் கண்டறியலாம். உதாரணமாக, கணிதத்தில் கூட்டல் கணக்குகளில் தவறு செய்யும் மாணவருக்கு, அவர் எண்களைக் கூட்டுவதில் சிரமப்படுகிறாரா அல்லது கடன்பெறும் முறையில் (Borrowing) சிரமப்படுகிறாரா என்பதை ஆசிரியர் கண்டறிந்து, அந்த குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு மட்டும் கூடுதல் பயிற்சி அளிக்க வேண்டும். இதுவே கற்றலுக்கான மதிப்பீட்டின் உண்மையான வெற்றி.

முடிவுரை

ஒரு சிறந்த கல்விச் சூழலில் கற்றலுக்கான மதிப்பீடு மற்றும் கற்றலின் மதிப்பீடு ஆகிய இரண்டுமே சமமான முக்கியத்துவம் கொண்டவை. கற்றலுக்கான மதிப்பீடு மாணவர்களைத் தயார்படுத்தி, அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்கிறது. கற்றலின் மதிப்பீடு மாணவர்களின் உழைப்பிற்கு அங்கீகாரம் அளித்து, அவர்களின் எதிர்காலப் பாதையைத் தீர்மானிக்கிறது. இவை இரண்டையும் சரியான விகிதத்தில் கையாளும் ஆசிரியரே மாணவர்களின் முழுமையான வளர்ச்சிக்குக் காரணமாகிறார்.

மாணவர்களே, தேர்வுத் தயாரிப்பில் நீங்கள் ஒவ்வொரு பாடத்தையும் முடித்தவுடன் உங்களை நீங்களே மதிப்பீடு செய்துகொள்வது 'கற்றலுக்கான மதிப்பீடு'. தேர்வு எழுதும்போது நீங்கள் பெறும் மதிப்பெண் 'கற்றலின் மதிப்பீடு'. இந்த இரண்டையும் சமநிலையில் வைத்துப் பழகினால் வெற்றி நிச்சயம்.